CZERWONY PAŁAC BRANICKICH

Pałac Branickich w 1936 r. Był już wówczas ambasadą Francji.

Wczoraj… i dziś.
Przechodząc od ulicy Frascati szeroką aleją przez Park im. Rydza Śmigłego w kierunku Wisły obecnie nie kojarzymy już zupełnie, że idziemy przez miejsce, gdzie kilkadziesiąt lat temu rozbrzmiewała muzyka i szeleściły w tańcu piękne suknie dam z towarzystwa.
Tam, gdzie obecnie znajduje się górny taras parku stał elegancki pałac Branickich. Zbudowano go w latach siedemdziesiątych XIX w,  według projektu Leandro Marconiego w stylu renesansu francuskiego.

Czerwony Pałac Branickich pod koniec XIX w. Widok od strony Wisły.

Zwany był Czerwonym Pałacem, z powodu koloru klinkieru, którym wyłożona była elewacja. Jeszcze w 1897 roku odbył się tu wystawny ślub Anny hr. Branickiej i Juliusza hr. Tarnowskiego.

Anna hr. Branicka
Goście weselni przed pałacem w roku 1897 na ślubie Anny hr. Branickiej z Juliuszem hr. Tarnowskim.

Kilkanaście lat później, Braniccy pozbawieni majątków na dawnym wschodzie Polski, nie będąc w stanie utrzymać dwóch pałaców w Warszawie, wynajęli Czerwony Pałac ambasadom, najpierw Rumunii, później Francji.
Ambasada francuska mieściła się tu aż do września 1939 r. Zdjęcie wnętrza przedstawia właśnie wygląd salonu w ambasadzie.

Salon ambasady francuskiej. Wnętrza Pałacu Branickich w latach trzydziestych.

4 września warszawiacy wiwatowali przed wejściem do ambasady wypowiedzenie wojny III Rzeszy przez Francję i Anglię.
Kilka dni później na pałac, opuszczony już przez dyplomatów francuskich, spadły niemieckie bomby.

Ruiny pałacu w 1939 r.

Wypalone mury, choć nadawały się do odbudowy, rozebrano w 1946 r.
Ze wspaniałej budowli pozostał jeden czerwony słupek, z dawnego ogrodzenia.

Słupek z ogrodzenia pałacu. Tyle zostało z Czerwonego Pałacu.

 


 

 

***

***

***

Mili Czytelnicy

Blog Klubu Groblotera jest przedsięwzięciem non profit korzystającym z hostingu w domenie WordPress. Redakcja bloga nie odpowiada za rodzaj i treść reklam zamieszczanych pod artykułami.

2 myśli w temacie “CZERWONY PAŁAC BRANICKICH

  1. 10. listopada 1918 r. Zdzisław Lubomirski, członek Rady Regencyjnej, zaprosił Józefa Piłsudskiego do tego pałacu na śniadanie po przyjeździe z Magdeburga. Pozdrawiamy.

    Polubienie

  2. Niezupełnie. Zdzisław Lubomirski był właścicielem sąsiedniego pałacu, tzw. Białego Pałacyku, który istnieje do dziś (mieści się tam Muzeum Ziemi).
    I to w Białym Pałacu Lubomirski gościł Piłsudskiego po jego przyjeździe z Magdeburga.

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close